Sto lat samotności
Sto lat samotności Márqueza to obraz rodziny skazanej na wciąż powtarzającą się historię kazirodztwa, namiętności gaszonej z wymyślną fantazją w ramionach krewnych, uporczywej samotności, w której z obłąkańczym uporem członkowie rodziny oddają się bądź wytwarzaniu złotych rybek, bądź rewolucyjnej walce, bądź próbom wytworzenia złota alchemików albo też nieustannym wspomnieniom. To historia przepowiedni spisanej w sankrycie sto lat przed jej wypełnieniem się w rzeczywistości, przepowiedni o nieugaszonym smutku, poszukiwaniu miłości i bliskości, które to poszukiwanie nieustannie doprowadza przeznaczonych do cudzołóstwa. To historia narodzin i upadku rodziny Buendíów oraz miasteczka Macondo przez nią założonego i rozwijanego, a wreszcie zniszczonego.